HRYGORY BONDARUK PIERWSZY ZDOBYWCA ZŁOTEGO TURA

„Nawet nie wiem kiedy, ale już minęło 10 lat” – powiedział w rozmowie telefonicznej ukraiński zawodnik, zdobywca głównego pucharu na pierwszym turnieju „Złoty Tur Cup” – Hrygory Bondaruk.

„Pamiętam jak dziś, jesienią 1999 roku do mnie na Ukrainę przyjechał Igor Mazurenko zaczerpnąć pierwszych lekcji siłowania na ręce. Ja ważyłem wtedy zaledwie 73 kg. Igor natomiast prawie 140 kg. Zobaczyłem go i się przestraszyłem … ogromne ręce, których w swoim życiu jeszcze nigdy nie widziałem, jak się okazało niestety nic nie mogły mi zrobić w bezpośredniej walce przy stole. Ale Igor był twardy, zawzięty i nie dawał za wygraną. Widziałem, jak marszczy się z bólu. Wiedziałem już wtedy jednak, że z niego będzie niezły armwrestler. Bynajmniej ten sport go zaciekawił na tyle, że dzwonił do mnie regularnie co tydzień, a w tym samym roku (1999) w Gdyni zorganizował pierwszy pojedynek pomiędzy naszymi zawodnikami, a zawodnikami z Polski.

„W roku 1999 zdobyłem swoje najcenniejsze trofeum na X Złotym Niedźwiedziu w Moskwie. Turniej, który na dzień dzisiejszy niestety nie jest już organizowany. W ten czas turniej ten był organizowany przez podobnego pasjonata Armwrestlingu jak dziś Igor Mazurenko z Polski – Igora Akhmiedshin z Moskwy. Na ten czas turniej Złoty Niedźwiedź miał podobny prestiż jak dziś Złoty Tur Cup. Z tą różnicą, że nie był tak na żywo pokazywany przez stacje telewizyjne. Ale był prestiżowy i znany na całym świecie. Mam nadzieję, że Złoty Tur Cup nie będzie miał ostatnie swoje dziesięciolecie. Serdecznie dziękuję za zaproszenie na jubileuszowy turniej, ale z przyczyn osobistych nie będę mógł przyjechać. Na dzień dzisiejszy jestem pochłonięty innymi rzeczami: praca, wychowywanie trójki dzieci. Ostatni raz na Złotym Turze startowałem w 2004 roku. Wtedy nawet nie stanąłem na podium. Podejrzewam, że dziś nie miał bym żadnych szans z czołowymi armwrestlerami Świata. Nagrodę, którą zdobyłem w 2000 roku na pierwszym Złotym Turze do dziś jest dla mnie dumą, którą z chęcią pokazuje znajomym i opowiadam o tym turnieju. Aby zachować historię Złotego Tura ten pierwszy puchar chce przekazać do muzeum Złotego Tura w Polsce. Dziś wiem, że moje imię, na zawsze wpisane jest już w historię tego prestiżowego turnieju.”